Өлең, жыр, ақындар

Қоғалы көл (1 нұсқа)

  • 05.04.2020
  • 0
  • 0
  • 1421
Ауылың қонған жері-ау қоғалы көл,
Қоңыр қой, қозысы өлсе, болады тел-ай.
Дөңіне-ау Қоғалының шыға келсем,
Алдымнан қоңыр салқын соғады жел-ай-ау.

Қайырмасы:
Сәулем-ай, қарғам-ай,
Қоңыр салқын соғады жел-ай-ау.

Барады аулым көшіп Қауланкөлге,
Жетемін қашан көшіп таудағы елге.
Көргенше қайта айналып кім бар, кім жоқ,
Қол қысып, қош айтайын бұраң белге.

Қайырмасы:
Сәулем-ай, қарғам-ай,
Қоңыр салқын соғады жел-ай-ау.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ай-ай, бозым (бірінші нұсқа)

  • 0
  • 0

Балға табы кетпейді темірдегі,
Сенің бейнең өшпейді көңілдегі.
Қырғауылдың мойнындай мың құбылған,
Қылығыңды қайтейін іңірдегі.

Толық

Жайқалды гүл жапырағы

  • 0
  • 0

Жайқалды гүл жапырағы
Жаздың жылы кешінде.
Терең ойлы Мариямның
Сүйген жары есінде.

Толық

Дөң асқан

  • 0
  • 0

Шығады шапқан аттың шаңы аспанға,
Жасаған жол бере гөр адасқанға, адасқанға.
Е-ей, ей, дөң асқанға, е-ей, ау.
Даланың ерлерінен жортқан аттай,

Толық

Қарап көріңіз