Өлең, жыр, ақындар

Мәз

  • 08.04.2020
  • 0
  • 0
  • 1787
Баста десең, өлеңнің басы менде,
Тал шыбықтай бұралған жасы менде.
Қара бұлттан қайтарып қар жаудырған,
Шұбарала жайшының тасы менде.

Айт дегенде өлеңді іркілмеймін,
Ақ үкінің жүніндей үлпілдеймін.
Айтар жерім осындай кез келгенде,
Желмей, шаппай азырақ бүлкілдеймін.

Өлең басы болады бірден сабақ,
Үлкендердің алдында жезден табақ.
Ала қаптың ауызын ашқандай ғып,
Жіберемін өлеңді жүндей сабап.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тәтті мұң

  • 0
  • 0

Жанымның аңсары, асыл айым
Жүрегімнің өрті сен
Сағындым несіне жасырайын
Ғашықтықтың дерті сен

Толық

Алты қыз

  • 0
  • 0

Артына ерткен қоянның көжегімен-уай!
Шылым тарттым жылқының тезегінен.
Бәликә-ау, Балжан-ай,
Мағрипа, Ғафия,

Толық

Дариға (1 нұсқа)

  • 0
  • 0

Алдында есігімнің балғын көл-ді, ай,
Балығын балғын көлдің, алғым, келді, ау.
Бірге өскен кішкентайдан қыз Дариға-ау, ай,
Жеріңде аттандырған, қалғым келді, ау.

Толық

Қарап көріңіз