Екі мінез

«Бес» алса сабағынан,
Күн шығып қабағынан,
Асығып, жайраң қағып,
Əндетiп, сайран салып,
Сүрiне-мүрiне,
Жетедi үйiне.
Тiленiп апасынан,
Тiленiп атасынан,
«Киноға ақша бер», – дейдi,
«Бес» алдым ғой мен», – дейдi.
Жұмсаса, тiл алмайды,
Малдарды суармайды,
Сол күпiнген түрiменен,
Ойнайды ол күнiменен.
«Бес» алғанын мiндет етiп,
Қайтады үйге түнделетiп.
«Екi» алса сабағынан,
Қар жауып қабағынан,
«Апам шымшып алады-ау» деп,
«Атам нұқып қалады-ау» – деп.
Айтқызбай-ақ, қақсатпай-ақ,
Үй iшiне жақсаттанып,
Қораны тазалайды,
Деп: «менi жазалайды».
Құлаштап ағаш жарып,
Мал суарып, суға барып,
Үйден ұзап аспайды,
Жазатайым баспайды.
Қарайды апасының,
Қарайды атасының,
Жаутаңдай қабағына,
Тесiлер сабағына.
...Одан жақсы бала жоқ,
Өйтпесiне шара жоқ...