Бақша - біздің үйіміз
- 0
- 0
Бала бақша көрінді,
келіп қалдық, міне, біз.
Бақшамызда көңілді,
ән саламыз, күлеміз.
Құлан
Арғымақтай тұлғалы,Шалғын дала – құндағы,
Дүбірімен тұяқтың
Думандатқан жылғаны,
Жерін тастап кетпеген,
Шапқанда жел жетпеген,
Өз басының қамы үшін
Досын іштен теппеген,
Кең даласын – тұрағын,
Жүзіп ішкен бұлағын,
Жанын салып қорғаған
Жанындағы сыңарын,
Еркін жұтқан күн нұрын,
Кең даланың дүлдүлін,
Не қиындық туса да,
Тастамаған бір-бірін.
Білесің бе бұл аңды?
– Білемін. Ол – құлан-ды.
Пікірлер (0)
Пікір қалдырыңыз
Өзіңе өкпелегенім - мұңданып төккен өлеңім
- 0
- 0
Өзіңе өкпелегенім -
мұңданып төккен өлеңім;
соншалық ашуланғаным -
жаныммен ашынғандағы үн;
Бағың жүріп тұрғанда, бәрі жақын
- 0
- 0
Бағың жүріп тұрғанда, бәрі жақын,
досың да көп іздейтін, сағынатын,
арыңды арлап, сөзіңді сөйлер сенің
жүргеніңде жоламай жаныңа түн.
- Оразбай Сарыбаев
- Виктор Франкл
- Карл Густав Юнг
- Эрих Фромм
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі