Өлең, жыр, ақындар

Көршіміз бен «қабаған ит»

  • 04.05.2020
  • 0
  • 0
  • 2515
(Мысқыл)

Иә, бұл төбет қой, көк төбет,
Мойнына көп салды шынжыр дақ.
Көрген жоқ өмірге ол өкпелеп,
Шынжыры тұрсын тек сыңғырлап!

Шынжыр ғой, о сорлы шынжыр-ай,
Иттерге шынжырдың шылдыры – музыка
үніндей.
Шынжырды берген соң бір «құдай»,
Тұрады иттің де иттігі білінбей.

Деме, дос, болып па сол да өлең,
Ит пенен ит болсаң күн жырла, түн жырла.
Әңгіме: ит ұстар қолменен,
Иттерді байлаған шынжырда.

Иті де...
көрші де жақсы адам,
Жақсы адам – айтсақ та не біліп
«Қабаған ит» деген сөзді оқып қақпадан
Кетті жұрт иттерше ырылдай шегініп.
Жақсы адам. Сондықтан жүреміз именіп,
Сыздап тұр жүзі әне.
Тілді ол адамнан үйреніп,
Иттерден алыпты ызаны.
Ол менің бұл сөзімді естісе – бас кетті,
Ант етем куә ғып күн, айды!!
Шынжырлы ит беріп «құдайым» жақсы етті,
Әйтпесе, өзіне қай шынжыр шыдайды?!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Әжеме

  • 0
  • 2

Байғұс әжем, бір жыл болды, бір жол болды – көрмедім,
Көрмедім мен бурыл шашты кәрі қолдың өргенін.
Көрмедім мен сиыр айдап, отқа тезек салғанын,
Көлеңкеге құрып қойған ала жолақ өрмегін.

Толық

Алғаш рет көтерді екен туды кім

  • 0
  • 0

Алғаш рет көтерді екен туды кім
тіккен туға табынды екен кім бұрын?
Қарқ етті алғаш қара қарға қай маңнан,
сайрады алғаш қай орманның бұлбұлы?!

Толық

Таңғы сезім

  • 0
  • 0

Көк бұлақ, әй, қусың-ау, қусың бұлақ
Тыныштық сай, жырада тусын, бірақ
Ну сыңсып, жатыр әне су сылдырап.
Бұраңдап көк шалғынға еркелейсің

Толық

Қарап көріңіз

Пікірлер