Ізгілік шуағы – Баянғали Әлімжанов

Көп жақсылық көрдім мен адамдардан,
Талқысында тағдырдың тарамдалған,
Түсінбеймін түңілгіш күйгелекті,
Оңды-солды өзгені жамандаған,
Адамдарды сынаған даналар да,
Адамнан артық байлық таба алмаған!
Көп жақсылық көрдім мен ұлы елімнен,
Сүрінгенде сүйеді білегімен,
Тірлігіме тіреу боп қисайғанда,
Күйінгенде күш берді жүрегімен.
Аман-есен өттім мен от пен судан,
Құдай,
Аруақ,
Елімнің тілеуімен!
Өмір – сабақ, игеріп жүз ғылымын,
Кешіп жүрміз жемісті күзді бүгін,
Игіліктер көңілді марқайтады,
Иісіндей аңқыған түз гүлінің,
Жанымның жырыменен қайтарайын,
Адамдардың шуақты ізгілігін!
Сөзімді елге арнадым, сізге арнадым,
Ізінен жаңылмадым ізгі арнаның,
Дүрілдеп дабысына білікті ердің,
Шабысын жүйріктердің қызғанбадым,
Жырладым аңызы мен аңызағын,
Даланың жусаны мен қызғалдағын,
Тамырын жерден үзіп, желге мініп,
Көкжиек көздей ұшқан түз қаңбағын,
Қызы мен қымызына қазағымның,
Жыр жаздым қызылындай күзгі алманың,
Қол созып ай, жұлдызға, көкті шарлап,
Мұхиттың айдынында жүзді арманым!