Өлең, жыр, ақындар

Жаңылғаным

Жалғанды «жазықты» деп жамандадым,
Ол жазықтан өзімді амандадым.
Ойладым да отырдым ел табуға,
Заманнан жақсы досты таба алмадым.
Үш буынды өмірдің бәрі заман,
Жирендірген жұрт сөзі оны маған.
Кінә, салып, ойсызға иек сүйеп,
Орынсызға ұрынған өзім жаман.
«Адам таза, өмір қу, тиме!» деген
Ездің ісі өз көңілін билемеген.
Жамды, жарық дүниені жалғаншы
Әлдекімге соқтығып кимелеген.
Кінә менде, кеп менде, жазық менде,
Байлап, шешу жазықты қазық менде.
Уақытша жан қонақ біздің тәнге.
Адал, арам жегізер азық менде.



Пікірлер (2)

Асан Береке

Өте керемет өлең маған қатты ұнады

кайрат нуртас

оте керемет
маган унады

Пікір қалдырыңыз

Элеватор

  • 0
  • 1

Кеудесі кең,
Жегені жем,
Батырың.
Бойы зәулім,

Толық

Өшеді үнім

  • 0
  • 1

Өшеді үнім... Ал егер шерлі күнде
Ой табалсам домбырам ішегінде,
Ал егерде ықласты жастар тыңдап,
Таңырқаса улы ұзақ сүюіме,

Толық

Коммуна

  • 0
  • 1

Баяғы батқан бір күн батыстағы
Жарқ етіп біздің жақтан шықты тағы.
Масайрап еркін, бостан жолға тартты,
Езілген еңбекшінің барлық табы.

Толық

Қарап көріңіз