Қаламға

Жаз! Жаз! Қалам, жорғалап,
Тек қағазға барыңды.
Отырмайды қол қарап,
Сен шақырсаң зарыңды.
Қайырылмасқа қайта айтып,
Кетірме, қалам, арынды.
Білсін құрбың, құрдасың,
Қалам, сенің хәліңді.
Зарланғанға құрбансың,
Дәметпе елден алымды.
«Тәуекел» деп аталған,
Айырылмай ұста талыңды.
Теpic болмас бата алған,
Есірке кемпір - шалыңды!
Жұрт пайдасын шет көріп,
Ойлай берме қамыңды!
Сырт қайласын ел керіп,
Бастай көрме ғалымды.
Ит етінен арман кер,
Жұрт бұзақар залымды.
Қағазда заула арман сөз,
Жас жүрекке жалынды.

---