Өлең, жыр, ақындар

Қар жапқан шыңның басына шығып жаңа мен

  • 18.07.2020
  • 0
  • 0
  • 906
Қар жапқан шыңның басына шығып жаңа мен,
Биіктен төмен қарап ем.
Өзім де қатты таң қалдым,
Кісі екенін таныдым сонда мен әрең
Етекте қаптап, қыбырлап жүрген жандардың.

Содан соң төмен түскен соң,
Сағынып таудың самалын,
Бұлақтың суын ішкен соң,
Жоғары жаққа қарадым.
Биікте тұрған кісі ме, тас па, құс па, әлде?!
Ажырата алмадым…



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Құбылды заман

  • 0
  • 0

Қабақта – қырау, көңілде – қылау,
Құбылды заман жалғанда мынау.
Соққандай боран сандалды адам,
Еңсені езді құдайсыз қоғам.

Толық

Айы туса оңынан

  • 0
  • 0

Айы туса оңынан,
Иілген бас мойыннан
Кесілмес деп ойлайтындар көп білем.
Менің сенен айырмам:

Толық

Көздің жасы

  • 0
  • 0

Көздің жасы қайғы-мұңды жуады,
Көздің жасы іштің дертін қуады.
Көздің жасы жанарыңнан мөлтілдеп,
Қамыққанда, зарыққанда шығады.

Толық