Сияқтану – Абзал Бөкен

Басқалардан биік қойған мұратын
Секілденем бәрінен де ірі ақын.
Көкбұлақтың тапқан ең бір тұнығын,
Көк құрақтың тапқан ең бір шұратын.

Көк қуалап, доп қуалап бала кез,
Қырға шықпай көң ішінде қалады ез.
Топ жыңғылда сияқтанам тобылғы,
Топ торыда сияқтанам дарабоз.

Бүтін етем бөгде көзге жартыны,
(Сахараның сыр бермейтін салты ірі).
Бөз ішінде сияқтанам бәтесі,
Жез ішінде сияқтанам алтыны.

Кейде, кейде күн секілді нұр құймай
Көңіл-көкте қоңырайып сырғиды ай.
Секілденем Сарыарқада бір саңлақ,
Секілденем қап арпада бір бидай.


Жүргендер бар мәрмәр ойын мүсіндеп,
Мәрмәр ойға қай кезде де қысым көп.
Сияқтанам, сияқтанам әйтеуір
Содан қандай мият табам?
Ісім жоқ.

Жетелетіп жіберсең де елу нар,
Жетесізде бола бермес желуге әл.
Сияқтану бар, – дейді жұрт.
Сонан соң
сияқтанбай, соның өзі болу бар.

Кезіп, төзіп тауқыметі көп сынға
Біз ғана емес қолын созған көк шыңға.
Болмағанды болғандай ғып
Сен де, дос,
Сияқтанып жүрген осы жоқсың ба?!