Қызкеткен – Абзал Бөкен

Айна тұр, айдынында…
Бір кезде алты бұрым ойнақтаған.
(Т.Айбергенов.)

Өмір ме осы өмірім,
Шикілігі шидей көп.
Құлазиды көңілім
Қызы кеткен үйдей боп.

Бағзы болған бір жылы,
Дәл осындай көктемде
қамыққан ем,
Бір жігіт
Әпкемді алып кеткенде.

Құда келді, қапылдық,
Деген кезде күз жетті –
Бізден жатты жақын ғып
Тағы да бір қыз кетті.

«Жат жұрттыққа» жол ашық,
/Қазекеңде мақал бай/.
Бірте-бірте бел асып
Бес қыз кетті бақандай.

Үш қыз кетіп…
Демде арып
соны қатты елеген,
Секілдендім мен-дағы
Айбергенов Төлеген.

Басы асау батырың
Бастыққанды жөн көрді.
Бордай көңіл ақыры
Босамайтын көн болды.

Төрт ұл едік.
«Серт бұзба,
Боласың, – деп, – сіз біздік».
Қарымта ғып бес қызға
Төрт қызды үйге кіргіздік.

Жылдар өтті…
Көзім кем,
Құлақ – тосаң, мұз – құшақ.
Енді отырмын Өзім де
кететұғын қыз құсап.