Өлең, жыр, ақындар

Шабытым жайсын қанатын

Өткеннің бәрі өткен ғой,
Алыстап кейін қалатын.
Есіме кейде алатын
Болады сирек сағатым.

Есімде нәзік бір сәуле:
Көңліме жарық жағатын,
Жадырап жаным жаятын
Қағуға алтын қанатын.

Жайылса жанның қанаты
Жүрегім жүрдек соғатын.
Сонда бір дауыс ішімнен
Дейтұғын: - Кәне, төк, ақын.

Есімде... Сонда қолыма
Ұшып кеп шымшық қонатын,
Бөлмемнің іші сыңғырлап,
Сиқырлы күйге толатын.

Көңілді кірбең баспасын
Көбейші, сондай сағатым.
Жаңа бір жырлар бастасын,
Шабытым жайсын қанатын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Үш өлең

  • 0
  • 0

Тым жас едік ол жылдарда,
Қарады жау біздің жаққа,
Жаудың көзін жаутаңдатты
Жарқыраған алтын қақпа

Толық

Көрсін ол

  • 0
  • 0

Нәресте талпынып тұрды ғой бесіктен,
Сен оны қайтадан бесікке байлама.
Көрсін ол дүниенің кеңдігін есіктен,
Ұмтылсын еңбектеп жарыққа жайнаған.

Толық

Көңіл күйі

  • 0
  • 0

Көңілде жоқ қой өзге алаң
Үмітпен күтсең көктемді.
Көрінер күңгірт, шұбалаң
Қиялмен қусаң өткенді.

Толық

Қарап көріңіз