Өлең, жыр, ақындар

Шабытым жайсын қанатын

Өткеннің бәрі өткен ғой,
Алыстап кейін қалатын.
Есіме кейде алатын
Болады сирек сағатым.

Есімде нәзік бір сәуле:
Көңліме жарық жағатын,
Жадырап жаным жаятын
Қағуға алтын қанатын.

Жайылса жанның қанаты
Жүрегім жүрдек соғатын.
Сонда бір дауыс ішімнен
Дейтұғын: - Кәне, төк, ақын.

Есімде... Сонда қолыма
Ұшып кеп шымшық қонатын,
Бөлмемнің іші сыңғырлап,
Сиқырлы күйге толатын.

Көңілді кірбең баспасын
Көбейші, сондай сағатым.
Жаңа бір жырлар бастасын,
Шабытым жайсын қанатын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қиын екен

  • 0
  • 0

Адамдық алған қымбат сыйың екен,
Бұзуға оны сайтандық үйір екен.
Туған кезгі дүниеге пәк шағыңды
Аман сақтау, апырым-ау қиын екен.

Толық

Дос ерлігі туралы

  • 0
  • 0

Мен сені не үшін дос деймін,
Өзіңнен өзгеге көшпеймін?
Жетерлік сенің де кемдігің,
Ұнайды әйтсе де ерлігің.

Толық

Поезда

  • 0
  • 0

Тамаша, жүрдек поезд күші қандай
Мені де болашаққа ұшырғандай.
Қалдырып қарлы тау мен туннельдерді
Әндеткен дөңгелектер зыр жүгірді.

Толық

Қарап көріңіз