Өлең, жыр, ақындар

Шабытым жайсын қанатын

Өткеннің бәрі өткен ғой,
Алыстап кейін қалатын.
Есіме кейде алатын
Болады сирек сағатым.

Есімде нәзік бір сәуле:
Көңліме жарық жағатын,
Жадырап жаным жаятын
Қағуға алтын қанатын.

Жайылса жанның қанаты
Жүрегім жүрдек соғатын.
Сонда бір дауыс ішімнен
Дейтұғын: - Кәне, төк, ақын.

Есімде... Сонда қолыма
Ұшып кеп шымшық қонатын,
Бөлмемнің іші сыңғырлап,
Сиқырлы күйге толатын.

Көңілді кірбең баспасын
Көбейші, сондай сағатым.
Жаңа бір жырлар бастасын,
Шабытым жайсын қанатын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қарлығаш

  • 0
  • 0

Бір шофер қарындасқа
Аспан айлы, түн тынық,
Қоңыр салқын самал жел.
Көрінбейді көк жиек

Толық

Дос туралы

  • 0
  • 0

Бір еменнің бұтағындай,
Досымменен өстім бірге.
Жүректей ек соққан тынбай,
Бір кісінің көкірегінде.

Толық

Білдірмен әлсіздігіңді

  • 0
  • 0

Білдірмен әлсіздігімді.
Білдірмен әсте жат жанға.
Көтере берем жүгімді,
Күдіктен көңлім жасқанба.

Толық

Қарап көріңіз