Өлең, жыр, ақындар

Шабытым жайсын қанатын

Өткеннің бәрі өткен ғой,
Алыстап кейін қалатын.
Есіме кейде алатын
Болады сирек сағатым.

Есімде нәзік бір сәуле:
Көңліме жарық жағатын,
Жадырап жаным жаятын
Қағуға алтын қанатын.

Жайылса жанның қанаты
Жүрегім жүрдек соғатын.
Сонда бір дауыс ішімнен
Дейтұғын: - Кәне, төк, ақын.

Есімде... Сонда қолыма
Ұшып кеп шымшық қонатын,
Бөлмемнің іші сыңғырлап,
Сиқырлы күйге толатын.

Көңілді кірбең баспасын
Көбейші, сондай сағатым.
Жаңа бір жырлар бастасын,
Шабытым жайсын қанатын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жайлау

  • 0
  • 1

Шыжыған ыстық айларда
Не жетсін тауда жайлауға!
Жайылған малға қосылып
Жатады бұлттар сайларда.

Толық

Дәужан үйленгенде

  • 0
  • 0

Ынтыққан жоқ тоқырай,
Ғашық болып көрген жоқ,
Ақындарша оп-оңай
Өртенген жоқ, өлген жоқ.

Толық

Мұқтар Жанғалиннің өліміне

  • 0
  • 0

Біз текке тумадық құрдас боп ғасырға,
Өжет боп өстік біз, айналмай масылға.
Уақыттың артқанын аянбай көтердік,
Зәрредей іркілмей ілгері басуға.

Толық

Қарап көріңіз