Өлең, жыр, ақындар

Сағыныш

Көзімді зағипқа беріңдер,
Қолымды батырға беріңдер,
Жолымды ақынға беріңдер,
Жанымды анама беріңдер,
қайта өмір сүрсінші ол!

Терімді кітапқа қаптаңдар,
Қылмыскердің емес,
Ақынның терісі дерсіңдер...

Көзімді - өзіме беріңдер,
Қолымды - өзіме беріңдер,
Жолымды - өзіме беріңдер,
Жанымды қайтармаңдаршы,
Қайта өмір сүрсінші ол...

Көзіммен көрейін соны,
Қолыммен ұстайын соны,
Жолыммен шақырып оны,
Жаныммен сүйейінші мен,
Сағындым...

Қылмыскердің емес,
Ақынның сағынышы дерсіңдер...

(СМС) 8 қыркүйек, 2019 жыл.



Пікірлер (1)

Арука

«Сағыныш» — Сүндет Сейітов. Бұл өлеңде автор сағыныш сезімінің терең шынайылығын, махаббат пен аңсаудың бірлігі мен айырылмас байланысын көркем тілмен жеткізген екен.

Пікір қалдырыңыз

Шыназ жырлары

  • 0
  • 0

Өзеніңді мен талай кешіп өтем,
Сағынышым оралмас есіме кем.
Туған елі болғанмен ер жігіттің,
Туған жері болмаса жетім екен.

Толық

Құдай ана

  • 0
  • 0

Сегіз ай болды, сегіз күн,
Ғұмырын кешіп егіздің,
Жүрген ем сегіз ай бұрын,
Сол күні үнсіз дем үзді.

Толық

МӘРИЯ

  • 0
  • 1

Мұң толы мөлдір көзіңмен күлімдеп қана,
Өзіңе ұқсас тағдырға жының кеп қара.
Өзімізге ұқсас мінезге өзімізге ұқсас,
Һәм құлқымызға бас иген бұрын көп дана.

Толық