Өлең, жыр, ақындар

Ауа

  • 27.08.2020
  • 0
  • 0
  • 1851
Есіңде бар ма ел қонған мезгіл жайлауға?
Көде мен көкпек көз жауын алып сайларда,
Табаның жерге тұра алмаушы еді тайғанап
Сәскенің сәруар сәулесі қырды шайғанда.
Жібектей жұмсақ ауасын айтсай бәрінен,
Және де соны сімірсең-ау бір сәріден.
Санаңды үрлеп үр жаңа еткен кезінде
Алқоңыр-шабыт оянар еді әріден.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Адалдық пен арбау

  • 0
  • 0

– Махаббат суый ма екен?
– Суыйды екен,
Зардабы да зарығып сүюге тең.
Қайғысы да жүйкеңді жеген құрттай,

Толық

Арылу

  • 0
  • 0

Тәубаңа мені түсірші, Өмір,
Таупиық маған берсеңші!
Тазалығымды түсінсеңші, Өмір,
Сенбесе де ешкім, сен сенші!

Толық

Қара тақыр

  • 0
  • 0

Бір жаңбырдан қақ тұрған қара тақыр,
Лайыңды ылғалға жарата тұр!
Тез кеберсің, шөлдеуге төзген ерсің,
Жаңбыр жауса жарылқап, өзгерерсің.

Толық