Өлең, жыр, ақындар

Сандуғаш

Кеудеме сандуғаш құс түнеді ме –
шақырды мені мәңгі Күн еліне.
Әуені тыншытпайды, әлде әнші құс
ұясын салды ма екен жүрегіме?..

Бар досым былай қалып, бар құрдасым,
сол әуен болып алды жан мұңдасым.
өңімде, түсімде де көкірегімнен
қанатын қағатындай талдырмаш үн.

Самға енді жүректерге, сандуғашым,
тебіренсін балғын әнге бар жылдасым.
Бақыттан баз кештірген балаң үнім
тербетсін Отанымның тау, жылғасын!..



Пікірлер (5)

Сандуғаш

Керемет

Сабина

Өте өте тамаша

Фатима

Өте керемет өлең

сандуғаш

ооооооуууу мықты мықты

Айару

Норм

Пікір қалдырыңыз

Теңізде – тасқын, далам – сең

  • 0
  • 0

Теңізде – тасқын, далам – сең,
мүлгігенсиді шыңдар құр.
Қызығып көкке қараушы ем
тыныштық-ау деп тұнған бір.

Толық

Үш қара

  • 0
  • 0

Мен туған үш ауыл бар бұл далада,
тұрады бір-біреуі мың қалаға:
Қарауыл, Қарауылкелді, Қарасазым, -
мен үшін үшеуі де құндақ-ана.

Толық

Қоғам дегенің – темір тор

  • 0
  • 0

Қоғам дегенің – темір тор,
темірдің тілін таппадым.
Аспаным – алау, жерім – сор,
серкесіз отар – баққаным.

Толық

Қарап көріңіз