Көлдерім, көк жайлауларым – Кеңшілік Мырзабеков

Көлдерім, көк жайлауларым,
Сағынып сендерді ойладым.
Ырғайлы белдерді ойладым,
Ырғалған көлдерді ойладым.
Ыңыршағы айналып жатқан
Ыраңды жерлерді ойладым.
Құйысқанын көтеріп соққан
Ылаңды желдерді ойладым.
Шық сіңген қара оттарыңнан
Қара мал күйіс қайырған,
Мүк сіңген қабақтарыңнан
Мүңкіп бір иіс жайылған
Құйқалы қырларды ойладым.
Қоғажай нуларға қонған,
Мамажай мамыр құстарым,
Сәскелік шулардан аман
Сәтінде қолымда ұстадым,
Момын құс сендерді ойладым.
Кірпігім айқасып кетті
Көбірек ойланып тұрып,
Сағыныш шаршатқаның ба?..
Анау жыл қой бағып жүріп,
Осылай тұратын едім
Астана аңсатқанында...