Өлең, жыр, ақындар

Куә қайда?

  • 02.09.2020
  • 0
  • 0
  • 1539
Есімде жоқ ең алғаш жылағаным,
Айды әпер деп аспаннан сұрағаным.
Бақыт деген сол шығар – жылағанда
Білмеу шығар жанында куә барын.
Одан кейін есімде жылағаным,
Естен танып, жер сүзе құлағаным.
Жер ұшықтап, ұрысып әлдекімге
Білем, әжем біреуді сыбағанын.
Тайға міндім одан соң, шын құладым,
Бас айналып, көз алдым бұлдырады.
Қай жерімнің білмеймін ауырғанын,
Бұрап мені ызаның қыл бұрауы.
Шын жыладым, қайнады зығырданым,
– Қап, қап! – дедім, құлағым шыңылдады.
Езу тартып күлді әжем, ұнады ма
Баласының жыламай жығылғаны?
Қайдан күлсін, күлген тек сыңайы ғой,
Сырт күлгені іші айтқан «құдайы» ғой!
Шын құлаудың ойлады-ау басы осы-ау деп,
Құлау, тұру ұдайы, ұдайы ғой...
Жығылғанда үйрендік жыламауға,
Көз жасы тек кеудеге мұң орауда.
Жығылған кім,
Жыққан кім,
Жылаған кім?
Әже, сендей араша – куә қайда?!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бір мысқал мұң

  • 0
  • 0

Бір мысқал мұңым, тұрмыс, тағдырым сенбісің,
Болмыстан бітім, тумыстан ділім сенбісің?
Туыс та, дос та суысқан күні басымды
Сүйеген менің бір мысқал мұңым сенбісің?!

Толық

Екі-үш үй көшті ме екен Дүбірдегі

  • 0
  • 0

Екі-үш үй көшті ме екен Дүбірдегі,
Екі ши өсті ме екен түбірлері?..
Желпініп бір өте ме қырат-қырды
Жәннат леп, жұп-жұмсақ жел іңірдегі?..

Толық

Уақыт

  • 0
  • 0

Кеше бала ек, бозбала ек бозда ойнаған,
Уақыт қалай құйындай көз байлаған.
Адам қанша жаңылсын, жазғырылсын,
Зымырайды уақыт жазбай заңнан.

Толық

Қарап көріңіз