Өлең, жыр, ақындар

Түн

  • 06.09.2020
  • 0
  • 0
  • 1131
Тас төбеден үркер әлі аумай-ақ,
Самал соқты селқос тұрған тауды аяп.
Сердір шалғын арасына шық ұйып,
Сылбыр құмға жатыр құнын саудалап.
Анда-санда саңқ-саңқ еткен қырғидың
Дауысы ғана шатқалдарға ырғиды.
Ойлы аспаннан оймақтай боп бір жұлдыз
Ойнап шығып көкжиекке сүңгиді.
Мына түнге тұра алмайсың сүйінбей,
Мұндай түнді «мен тудым» деп тұр шілде.
Күн қақты құм жыбырлатты мұрынды.
Қоламтаға піскен нанның иісіндей.
Мақпал емес, мауыты емес жоқ сонда,
Бұл қандай түн, жарық та емес ақ шамдай.
Жер ошақта жанған оттың түтіні
Көрінбейді, түннің түсі тап сондай.
Бір дыбыс жоқ бұл маңайда енді артық,
Түн құшағын тоңазытты жел шалқып.
...Күрең бие құлынынан қыр жақта
Айырылып қап, кісінейді жер тарпып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Біз ғасырдың туғанбыз бел ортасында

  • 0
  • 0

Біз ес білгенде
Ғасырдың бел ортасы еді,
Бүгін, міне, ғасырдың соңғы ширегі.
Қобалжиды адамзат қорқа соғып,

Толық

Аумайды тағдыр отаннан

  • 0
  • 0

...Тағы да бір жыл өткердім,
Тауқыметін де көп көрдім.
Тағдырың жазса қабыл ал,
Тауқыметтің де дәмі бар,

Толық

Өлшем

  • 0
  • 0

Бәрі өлшеулі.
Деміңе дейін өлшеулі,
Тағдырдың салдар-себіне дейін өлшеулі.
Жаялық-құндақ, тал бесігің де өлшенген,

Толық

Қарап көріңіз