Өлең, жыр, ақындар

Орал

Көк астында бір алып,
Көргенімде Оралды.
Көк вагонда ырғалып,
Көкірегімді жыр алды.

Жатты Орал жиһанның,
Мырзасындай береген.
Әр өлкесі Отанның.
Ғажап еді не деген!

Тау жүрегін соқтырып,
Жатыр алуан зауыттар.
Құрыш құйған отты үріп
Онда батыр халық бар.

Бөктерінде көк егін,
Жатыр колхоз қарық боп.
Шіркін, Орал көлемін,
Құшар ма едім алып боп!

Ақты пойыз, найзағай
Тізбегіндей түндегі.
Ай астында айнадай,
Кетті тартып ілгері.

«Жігіт, жырың беріп кет»,
Дегендей бір сөз тастап.
Қапталдасып еріп кеп,
Қалды Орал алыстап.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Самға, Қазақстаным!

  • 0
  • 0

Туған халқым, байғазы бұл да саған,
Шаңырақ — шаттық болғанда, гүл — босағаң,
Толғау, арнау — қазақтың өз өлеңі
Домбыра мен қобыздай бір жасаған.

Толық

Жеңімпаз өмір заңымен

  • 0
  • 0

«Мен — Совет Одағының азаматы!»
— Заманның бізге берген ғажап аты,
Сол атпен, сол есіммен келеміз біз
Аймалап көктем лебі, жаз қанаты.

Толық

Ана туралы жыр

  • 0
  • 3

Әлемнің жарығын,
Сыйладың сен маған.
Даланың әр гүлін,
Жинадың сен маған.

Толық

Қарап көріңіз