Шағала – Абдулмахмуд Пошатаев

Ерте тұрып,
Ерте оянып бағана.
Несібем деп, аз бұйрып қала ма?!
Тереземді түрткілейді, қарасам,
Ақ келіндей,
Аппақ ару шағала.
Бір ой келді,
Салмақ салды санама.
Шаңқылдаған шағала жүр қалада?
Бақытымды әуелде мен ұстағам,
Бақыт құсы келіп жүр ау балама.
Бақытыңды деді ме екен бағала?
Дос- дұшпанның айтқанына қарама,
Шаңырағың шайқалмасын дегендей,
Шаңқылдады сыр айтқандай шағала.
Жасыратын жайын айтпай, бұрында,
Қызы бар үй, торуылда қырыңда,
Ырым тиым, сенетін ек бас ұрып,
Орындалып жатушы еді шынында.
О өмір- ай,
Тауқымет-ай, төзген ем.
Дегенің де бола бермес, өз деген.
Құралайым қатар шауып келеді,
Қызқыштайын қорғап келген өзгеден.
Асу алда ауыстырмас тұлпарын,
Белестерде біргемін деп сөз берем.