Күндер қайда

Күндер қайда,
Құлшынып шарық ұрған.
Ару қайда өзіне зарықтырған?
Не заманға тап болдым, көңіл селсоқ,
Күйттеген күйбің тірлік жалықтырған.
Көмейден асау жырым ағытылмай,
Тағы нені жасайын,тағы тынбай?
Хош жүргенім жанымды жұбатады,
Жүрісім жауыр аттың шабысындай.
Тірлігің үйлессе егер болып тұрған.
Онда Алла,
Жақсыменен жолықтырған.
Бақыт құсы ұшқанда білінеді,
Барында бағалайық, қонып тұрған.