Ержан ағама ақ тілек! – Абдулмахмуд Пошатаев

Қадір тұтқан, пана еткен барша адам.
Атың ерек, затың ерек қаншадан,
Алла куә, себеп болған өзіңіз,
Арманыма жеткеніме аңсаған.
Жеңгемізді серік етіп, қасына,
Жеттің бүгін пайғамбардың жасына,
Шөберенің қызығына тойғайсыз,
Бақыт қонған жансыз шіркін басына.
Бабалардай ерек өмір ұстанам.
Қанаты жоқ шығар құстың, ұшпаған.
Бекасылдай бабамыздың ұрпағы,
Сиясауыт қасиетті ұстаған.
Ерек туған ағамсыз Сіз, ерексіз,
Бәйтерексіз, биік өскен терексіз.
Қартайдым деп ойламаңыз ешқашан,
Бала үшін, бауыр үшін керексіз.
Бабалардың тілегі осы, бағы ма?!
Алтын жүрек, асыл тілек тағына.
Орның бөлек, орның ерек ағажан,
Жүр ғой інің, жақсы көріп сағына.
Қарапайым құшақ жайған ағашым.
Өмір өзі беріп жатыр бағасын.
Бауырды ойлап, қабырғасы қайысқан,
Мұндай аға енді қайдан табасың?!
Қандай ұлы,
Қандай ерек тектілік.
Бас иемін мерекеңе кеп тұрып.
Жеңгем күтіп алғанына қуанып,
«Інің келді» – деп айтарын жеткізіп.
Ағам едің, жүрегі бір, жаны бір.
Балалардың арманы бір, бағы бір!
Рахымжанның қуанышын бөлісіп,
Тойлайықшы қуанышты тағы бір.
Жеңгем алтын, орны бөлек, ерек қой.
Аға оны махаббатқа бөлеп қой.
Ешкім шіркін жеңгеміздей болмайды,
Қартайғанда сүйеніш те керек қой.
Жүрген жолың, жақсылығың – бәрі ізгі.
Еліктеймін өзіңдей боп – тәрізді.
Түсінігі төмен жандар жетерлік,
Өтей алмай жүрген шіркін парызды.
Аға, сенің берсін маған жолыңды!
Көп дұшпандар кесердей ма, қолымды.
Адасқаным, ақ тілектің жолы ма,
Ақыл айттың жүрегіме қонымды.
Құрметтеймін,
Сыйлап өтем, ағашым,
Үмітпенен алтын айдар тағасың.
Орның ерек, жолың ерек, ағажан,
Өмір өзі береді ғой бағасын!