Жасырынып тас атпаңдар бауырлар! – Абдулмахмуд Пошатаев

Жоқ адамға бауырым-ау кейіп көр.
Зомбилердей тап өздері, кейіпкер.
Мықты болса, жарқырап бір шықпай ма,
Атын, затын тұмшалаған «фейктер».
Айтқың келсе қазағымның мұң зарын.
Шахановтай қасқайып бір тұр жаным.
Патшаны да жамандайсың жасырын,
Құдайың кеп қас төбеден ұрмасын.
Тығылып бір, тас атасын жасырын,
Жоғалтқан соң жылайсыңдар асылын.
Бұл қазаққа бұйырған бұл бостандық,
Осы сенің өркендейтін ғасырың.
Оқ атпаңдар жатып алып жасырын.
Мынау сенің гүлдеп тұрған ғасырың.
Тағдыр заңы,
Жылайды екен ер де, ел,
Жоғалтқанда баға жетпес асылын.
Тас атпаңдар, тығылып ап тасадан.
Жалғыз Алла, көріп тұр ғой «Жасаған»
Қазағыңды қазақ еткен «Елбасы»,
Бар жағдайды қазағына жасаған.