Ұлытаудың бүлдіргені – Алма Түсіпбекова

Төзген өмір дауылына,
Басшы мені бауырыңа.
...Жетсем екен сағым болған
Бала шақтың ауылына.
Дұға қылып сан атыңды,
Алыстатқам қара түнді.
Дархан дала!
Сен емдеші,
Құзғын қиған қанатымды.
Қаулап қырдың қияқтары,
Көңілімнен күй аққаны...
...Бүтіндеуге келеді ме,
Тұлпарымның тұяқтары?
Қалықтайын, көкте бір күн,
Көркін қара, көктемімнің!
Өзегімнен суырып ал,
Өксік үнін өткенімнің.
Кезетұғын үнім ғарыш,
Құлын кезім...
Құлын-жарыс.
Қаракеңгір, қасқая аққан,
Алып кетші, мұңымды алыс!..
Кәне, мені күлдіргенің?
Бұлдыр-үміт.
Бұлдыр белім.
Кермек-күнге қарсы қоям,
Ұлытаудың бүлдіргенін!..
Төздім тағдыр дауылына,
Басшы мені бауырыңа.
...Кетем ертең ертелетіп,
Аруана-ауылыма!..