Өлең, жыр, ақындар

Саяткер, сәнді еру ел...

  • 29.11.2020
  • 0
  • 0
  • 716
Саяткер, сәндi еру ел,
Күнде той, күнде серуен.
Бұқардан бiреу қыз сүйсе,
Арттырған алтын керуен.
Байлығын шашқан оңға да,
Байлығын шашқан солға да.
Жiгiттер тұлпар ұстаса,
Қыздары мiнген жорғаға.
Жағалай жатқан қырлардан
Жетi өзен жез боп нұрланған.
Геродоттың да аузымен
Бұл дала талай жырланған.
Бақытты жерiм, байтағым,
Сен жайлы шалқып айтамын.
Бүгiндi айтпай тұрып мен,
Өткенге барып қайтамын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Дала, жырдың көркі едің...

  • 0
  • 0

Дала, жырдың көркi едiң,
Мен далада ерке едiм.
Ендi астында жатырмын
Дәрi сiңген көрпенiң.

Толық

Егерде...

  • 0
  • 0

Қыз – Көкше, құмартады аспан күліп,
Берер ме ең биiгiңе басқанға үмiт.
Егерде Сәкенiңдей ақын болсам,
Мен-дағы жазар едiм дастан қылып.

Толық

Құтты қоныс кез болып

  • 0
  • 0

Құтты қоныс кез болып,
Алты әлемге сөз болып.
Қолға ұстаған топырақ
Құйылыпты жез болып.

Толық

Қарап көріңіз