Өлең, жыр, ақындар

Қымыз

  • 12.12.2020
  • 0
  • 0
  • 1229
Ақ қымыз, бозғыл қымыз, сарғыл қымыз,
Жылан-көз қара майлы тарғыл қымыз.
Уызы, саумалы мен сүйектісі,
Шарапша желік қосар алғыр қымыз!
Сандалтқан Сары-арқаны сайран қымыз,
Тамсантқан Қаратауды қайран қымыз!
Көңілге, түске кірмес, ой салады.
Өзіңнен шымырлаған, тазарар қан,
Сергиді жүрегінен жарадар жан.
Мың піскен бес биенің сабасынан,
Қараңғы көкірегінде ағарар таң.
Мен, бірақ, сонша емеспін қымыз құмар,
Жұқса жұртқа маған да, мүмкін жұғар.
Мінезім бәсекешіл кейде менің,
Ішер ем жеңге болеа мені сынар!..
Мен үшін осы сенің пайдаң қымыз!


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Хош, өлең!

  • 0
  • 0

Бесікте әжем мені әлдиледі,
Өлеңге болдым іңкәр содан бері.
Анамның ақ сүтіне ырзамын мен,
Ғаламға көзқарасым өзгергені.

Толық

Халық

  • 0
  • 0

Тұңғыйық, тұнық кең теңіз,
Өтеді, тасқын көшеді,
Сарқылмас теңіз – бір халық.
Толқында жүзген кемесіз,

Толық

Жаннаға!

  • 0
  • 0

«Ауырады жүрегім» дейсің, жаным,
Айтпасаң да түсіңнен кейпің мәлім.
Әкеңнің де сыздайды ет-жүрегі,
Ұлиды іші, мұздайды, текке үреді.

Толық