Өлең, жыр, ақындар

Өзі ғана біледі

  • 03.01.2021
  • 0
  • 0
  • 720
Қақпа алдында, жасыл терек түбінде,
Жан тербеген толқу бар бір түрінде.
Қос жанары кезіп Талғар шыңдарын,
Отыр сұлу жаздың айлы түнінде.
Жас қиялы мегзеп оған алысты,
Ой тізбегі толқындайын жарысты.
Алабұртып жүйрік көңіл жосылып
Ә дегенше арманымен табысты.
Нұрлы жүзі албырайды сәт сайын,
Жасырса да жария етіп жас жайын.
Енді бір сәт өтті жылжып, дөңгелеп,
Көз алдынан гүлді бақша, ақ қайың...
Неге сонша соғып қатты жүрегі,
Лүпілдеді нені қалап, тіледі,
Неге толқып, алабұртты көңілі,
Оны сұлу өзі ғана біледі. 



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Достыққа достық – қарыз іс

  • 0
  • 0

Достыққа достық – қарыз іс,
Қастыққа қастық – шарт емес.
Зұлымдықпенен алыссаң,
Сен алды да, ол арты емес,

Толық

Ақын дәптері

  • 0
  • 0

Ақ қағаз – айдын, жыр асқақ
Ақынның көңіл кептері.
Қанжардай кекте сынаспақ
Сұлу сөз – сиқыр от пері.

Толық

Жар салдым: «Сөйле, қалам!» деп

  • 0
  • 0

Жар салдым: «Сөйле, қалам!» деп
Қазағым, елім, далам деп
Қаламгерлерге арнадым
Болатын жәйің алан, деп.

Толық

Қарап көріңіз