Көңілімнің ақ жауыны жаумаған – Гүлманат Әуелхан

Түстік жаққа барады ұшып қаз жылап,
Кеңістікті қанатымен қазғылап.
Сағыныштың салмағын сап сары күз,
Құлазыған қуаң тартты жазғы бақ.
Сабыры жоқ мынау сойқан көңілге,
Сарсаңдықтың азабы да аз бірақ.

Мен аспанның тіке қарап көзінен,
Бір әлсіздік барлығынан безінгем.
Боз жусаны бұрқыраған боз далам,
Боз інгеннің боздауындай сезінген.
Аспан жердің арасында сан ғасыр,
Қаншама үміт қанат қақпай көз ілген.

Рухы өлгенбе?!
күрсінеді тау далам,
Бір марғаулық масылдық бар жаулаған.
Күннің ұзын кірпігіне оралып,
Ақша бұлттар көкжиекте аунаған.
Жел көтерген жеңіл бұлттай салмағын,
Көңілімнің ақ жауыны жаумаған...