Жаңбырдан кейінгі иіс – Еркебұлан Серімханұлы

Жаңбырдан кейінгі,
Иісті ұнатам.
Бар мұңды сейілтіп,
Ақ тамшы құлаған.
Сап-салқын леп келеді,
Еш жерде жоқ сынды.
Ерекше күй кешіп,
Тағы күш қосылды.
Жәннәтім кең дала,
Сұп-суық Сарыарқа.
Жауатын жиірек,
Қары да,жаңбыры да.
Аспанда бұлттары,
Керуенмен көшкендей.
Әркезде бойыма,
Самал жел ескендей.
Жаңбырдан кейінгі,
Көшенің ауасы.
Бойымды сергітті,
Дара бір аурасы.
Демімде тереңдеп,
Денемде шымырлап.
Алыстан жел еседі,
Құлаққа сыбырлап.
Миымда тынықты,
Жанымда тұнықты.
Табиғат көшінен,
Жүрегім сыр ұқты.
Өзгерді ауа райы,
Басты-ау тұман-ай.
Неткен-ай тажал еді,
Кетті ғой ұнамай.
Тамшылап құлайтын,
Әйнектің үстімен.
Иісімен келетін,
Жаңбырды күтемін.