Өлең, жыр, ақындар

Биіктікті ұғыну

  • 03.02.2021
  • 0
  • 0
  • 447
Тұтқасын бір ұстағандай ғаламның,
Ұрпағымын деп марсидым адамның.
Хауананың құрсағынан бұр жарып,
Топырақпен нұрдан деймін жаралдым.

Айжүзіне түсті тыртық нала боп,
Аспан бірде буырқанды қаракөк.
Пейілі тар көкіректер ішінде,
Күндестіктің оты жанды шала боп.

Зұлымдығын пенде көңіл асырды,
Тот бастырып талай талай асылды.
Тойымсыздық жайлап көңіл жайлауын,
Нала толы өткіздік сан ғасырды.

Тасыттымда асау көңіл жайығын,
Кешіріңдер болса егер айыбым.
Ой тұлпары жер тарпыды кісінеп,
Жолаушы өмір тартып мінген айылын.

Қара бұлттай түнердікте жаумадық,
Сабырларды сайтандарға сауға ғып.
Аласарып барат неге адамдық,
Биіктікті ей адамзат таудан ұқ.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Лақтырып қамытын азап күннің

  • 0
  • 0

Лақтырып қамытын азап күннің,
Кері қарап артыма мазақ қылдым.
Шай қайнатым өмір ғой сынағы мол,
Білейін деп қадірін азап күннің.

Толық

Қайран күн қалтарыста күледі ме

  • 0
  • 0

Қайран күн қалтарыста күледі ме,
Түн тірлік тұншықтырма түнегіне.
Жем таппай шырылдап жүр бозторғайлар,
Ем таппай мен жылаймын жүрегіме.

Толық

Ғаппардың соңғы монологі

  • 0
  • 0

Кеудемнің қобыз мұңын тыңдап ғалам,
Мелшиіп қара тау тұр тіл қатпаған.
Кеудемде сағыныштың сазы еседі,
Жанымның терезесін мұң қаптаған.

Толық

Қарап көріңіз