Ұлылықпен сырласу – Ғалым Жайлыбай

Адасқан күшік секілді
Ұлып жұртқа қайтқан ой.
Абай

Шыңғыстаулардың шындығы болып
Шабыттан туған ұлы Абай.
Заманның ішке сұмдығы толып,
Қаңтар боп кетті құралай.
Уақыт-мергеннің нысанасына
Жамбы боп талай байландық.
Қанаттың барда ұша аласың ба –
«Қалың ел, қазақ, қайран жұрт?»
Оң сапар болар намысқа еріп,
Көлікті болса көш егер.
Үш арыс туған – арыстан едік,
Тышқан боп кетсек кеше гөр!
Нәубетке неге ұшырайды әнім,
Тағдырдың түсіп құрығы?
Адасып кеткен күшік-ойларым –
Жұртына келіп ұлыды.
Назалы аруақ!
Тосып аятты –
Бастады заман мың бүлік.
Шырт ұйқыда едім...
шошып оятты
...Шыңғыстау кеше шыңғырып.