Әділбек Ыбырайымұлы

Мәңгіліктің аясы да тар маған

Бұл бетте «Мәңгіліктің аясы да тар маған» атты Әділбек Ыбырайымұлы жазған өлеңнің мәтіні берілген. Өлең тексті, өлең жолдары және толық нұсқасы осы жерде жарияланған.

21.02.2021
0
0
654

Мәңгіліктің аясы да тар маған,
Билік құрсам: аздық етер, бар ғалам.
Сонау, сонау ғарыштардың қойнауы –
Жайлау шіркін, қона жатып, шарлағам.
Бәрі сонда пайғамбар да, пірлер де,
Періштелер сықылықтар іргеңде.
Қоңыз-тірлік, неге саған келдім мен?!
Жайсаңдармен қанаттасып жүргенде.
Таң қаласың, талай әлем ашасың,
Құлагер жүр шаң қаппаған шашасын.
Баба түкті шашты Әзизім – батасын,
Асан Қайғы сыйға берді асасын.
Неге келдім, бұ жалғанға бопсалап?
Өзегіңе бықсысын деп от салат.
Пенделіктің пәтерінде күн кешіп,
Алданасың көңіліңе тоқ санап.
Мәңгіліктің аясы да тар маған,
Билік құрсам: аздық етер бар ғалам.
... Мың сан ойдың шырмауымен буынып,
Түсіп қаппын өгіз шеккен арбадан.

Әділбек Ыбырайымұлы мәңгіліктің аясы да тар маған Әділбек Ыбырайымұлы өлеңдері

Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жиі қойылатын сұрақтар