Мұзбалақ ақынға арнау

Мұзбалақ ақынға арнау
Бар еңбегін аманат қып қалдырған,
Бабалардың сара жолын салдырған.
Сары даламның самғап құсы аспанға,
Қазағымның жүрек отын жандырған.
Өшпестей боп із қалыпты артыңда,
Әр сөзі тең ат басындай алтынға.
Қыстың суық ақпанында туылған,
Орақ тілді ақын еді нар тұлға.
Абайлардың ізгі жолын жалғаған,
Бар өмірін ақындыққа арнаған.
Мұқағали Мақатаев өлсе де,
Өлеңдері қыран құстай самғаған.
Еліміздің мұңы - зарын жырлаған,
Не деген құдіретті еді қыл қалам?!
Білім менен оқуды арқау еткен,
Көңілді әнді саңылағым сырлаған.
Мақтанамын өзіңдей кемеңгердің,
Өлеңдерін сүйіп оқып жүремін мен.
Қазақтың қара өлеңі қасиетім,
Арнау арнап отырмын жүрегіммен.
Дүние шіркін бір ғаламның арнасы,
Мұқағали бейнесіндей тау-тасы.
Бүкіл әлем мойындайды ақынның,
Көп екенін мұрагері, жалғасы.
Ерекше екен өмірде атын маған,
Жүректесін мәңгіге ақын ағам.
Рухани жаңғырған заманымда,
Шоқ жұлдыздай бейнең тұрар жарқылдаған.
Маржан ойың жатыр еді тереңде,
Үлгі тұтып жүрем әркез көңілде.
Еріп сіздің соңыңыздан келемін,
Қазақ атын танытатын әлемге.
Бүгін біздер елміз ғой тәуелсіздік қолында,
Құрбан етем өзімді ақындықтың жолында.
Болмасамда қазағымның "Мұзбалағы" ,
Болармын "қырдың қызыл қызғалдағы".
Жанель Уалиханқызы