Өз-өзіммен күні бойы егесем

Өз-өзіммен күні бойы егесем,
Іште – дауыл, сыртта көктем демесең.
Тыныш жатқан жүрегімді тулатып,
Сабырымды ұрлап кеттің неге сен?
Сезімімнің тартып жүрмін азабын,
Сенсіз күндер бекер екен, қаза – күн.
Саусақтарым телефонның пернесін
Сүйіп жатып, тағы да хат жазамын:
«Ғашық болып қалдым саған, кешірші...»

---