Сап-сары көше кезгенiм

Сап-сары көше кезгенiм...
Iздеп ем сенi iлестi тағы кезбе – мұң.
Iлгерi басқан қадамым кейiн кетедi,
Жолықпассың сiрә, сезгенiм.
“Көрмессiң, – дедi, – көн, естi!”
Жазмышым ғой, өртесе де өксiк өңештi.
Сағымдай болып бұлдырап бара жатырсың,
Қол жетпес және көмескi.
Күлкi де қашты жамалдан.
Дейсiң бе әлде: “жалған осы, жан, алдан!”
...Сағынышқа боялған жапырақ – жас
Үзiлiп түстi жанардан...

---