Кейiпкерi – өзiңiз – Құралай Омар

Кейiпкерi – өзiңiз,
Тәп-тәттi түс көрiп жатқам тамсанып,
Сағынышын төгiп бойға сары нұр,
Әйнегiмнен сығалады жан салып.
Ақ әлемiм сарғыш тартты, жоғалды...
Сiздi сүйем бәрiбiр.
Айқастырып кiрпiгiмдi iздедiм,
Аппақ түсiм сiңiп кеттi ғайыпқа.
Өмiрiм де, өлеңiм де “сiз” дедiм.
Таудан биiк тұлғаңызды
Жұдырықтай жүрегiме
сыйғызғаным айып па?
Аспан түстес қиялымның
Балап сiздi Күнiне.
Жылынып ем, аңсауменен ауырдым.
Бағынам деп көкiректiң үнiне,
Арқаладым тәттi және ауыр мұң.