Табыттың ішінен – Табиғат Абаилдаев

Мариана -
Түпсіз терең шұңғыма ойдан жалықтым,
Айсберг-жүрегіме мекендепті алып мұң.
Таңертеңмен тереземнен күлім қағып жарық күн,
Талып-талып естіледі үні кешке табыттың.

...шынымен -
Жалықтым, кірледі кіршіксіз көңілім,
Бес күннің шеткері тұсында күлкі де, төрі - мұң.
Меридиан маңында өткелек тұр іздеп өмірім,
Экватор шалғайда қалды ма?..
Күттірмей кел енді, Өміршең - Өлімім...

Сені аңсап, қарашығы суланды жанардың,
Сені аңсап, таусылды, талайлы тағдырға тағар мін.
Ей, жалған өзіңнен таппаған бақытты күндерді,
Тар шеңбер, аядай, табыттың ішінен табармын...