Әжеме – Зулайхо Умарова

Асылым әжем менің,
Ақылшым әжем менің.
Молдатамды сыйлады,
Отбасыны қолдады.
Періштедей пәк өзі,
Балдай тәтті әр сөзі.
Әжем үнемі түнде,
Арқамызды қамтитын,
Жарқырап тұрып түнде
Арқалап шөп таситын
Жалғыз түйір қызым деп
Анамды қорғаштайды
Анам туған балдарын
Тек өзі әлпештейді.
Әжем сондай баладай
Лезде ашуланады
Үлкен чемоданын ұстап
Құдаға жол алады
Чемоданында бары
Үш мата орамалы
Ашуы тарқап ертең
Үйіне оралады.