Бір уыс топырақ, бір шекім бұлт – Сайын Назарбекұлы

Бір уыс топырақ,
Бір шекім бүлт енші алып
Кетсем бе екен
Имандылау жер шалып
Иіскетермін ұрпағыма болашақ,
Уа, Тәңірім! Тазасынан берші алып!
Бұйрығы Алла, адам жерді мекендеп
Келе жатқам қожасы өзім екен деп
Анық қожа адам емес "Азу" боп,
Жорғалаймын, баста ноқта "тепең көк".
Ең лас зат "Азу" ізі бү күнде,
У-дың у-ы "Азу" демі бұ күнде.
Елдің жауы, Жердің жауы "Азулар",
Мен қол қойдым сондай қатал "Үкімге"
"Қожа - Мен" деп, "Еге-Мен" деп бөсем кеп,
"Мен туған жер! — деймін — содан есем көп!"
Еге еместер жарып жатыр жатырды,
Дәнін емес топырақтай жесем деп.
Күнді жалдап, Ай сатылып құрымай
Тұрғанында... қамдансам ба бұрын-ай
Тығып қойсам осы бастан емге деп,
Бір шырақтық Күн сәулесін, нұрын Ай.
Бір уыс топырақ,
Бір шөкім бұлт енші алып,
Кетсем бе екен
Имандылау жер шалып
Иіскетсем бе ұрпағыма болашақ,
Уа, Тәңірім! Тазасынан берші алып!