«Сүймеймін» деп айтшы сен шамаң келсе

«Сүймеймін» деп айтшы сен шамаң келсе,
Тұра қашпай біздерді анаң көрсе.
Қайтер едің, қарағым, қайтер едің,
Мына менің күнімді саған берсе.
Сөз аңғарған жан едім қас-қағымнан,
Сүю ауыр өмірде басқа мұңнан.
Не болғанын өзің де сезіне алмай,
«Дос болайық» дедің-ау сасқаныңнан.
Ел болған соң, сыртыңнан кім не демес,
Сәл сүрінсең, өтер күн, түн демемес.
Қу өсек пен күншілдік араласпай,
Өткен күнді махаббат білген емес.