Өлең, жыр, ақындар

Кендебайға

  • 15.04.2021
  • 0
  • 0
  • 900
«Өкінішті, оһ, қандай өкінішті»
Кендебай Ахат.

Қайран өлең қасқырдың өтін ішті,
Өлеңімнен қалғанын жетім ішті.
Өлең өліп барады өлкемдегі,
«Бұлқынғанмен бұза алмай бекіністі».
«Өкінішті, оһ, қандай өкінішті!»
Жамай алмай келемін кетік істі.
«Көке» дедім әркімге жаутаңдап құр
Байқай алмай бұзылмас бекіністі.
Сарғаюдан етім де бетім істі,
Жұт дегенің әлемде Жеті күшті.
Айналамды маймылдар жайлап алды,
Ал маймылдың, білсеңіз, көті мыс-ты.
Бітпес дерттің мендегі беті күшті,
Өзімді ойлап, еске алам тоты құсты.
Көкке қарап қол жайып көріп едім,
Петіршенің жан алғыш соты күшті.
Ақындардың дегенмен ниеті,
Алауыма арқардың еті пісті.
Өлең-жырдың тақырда ескерілмей
Қалып бара жатқаны өкінішті!!
«Оһ, қандай өкінішті!!»

4-шілде, 2006 жыл



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бойыма сыймай барады тасқыным-күшім

  • 0
  • 0

Бойыма сыймай барады тасқыным-күшім,
Қайтардым талай жерлерде бақсының мысын.
Мендегі қайрат мерт қылар, болмаса өзі
Бір жерден жарып шығады, тақсырым, түсін.

Толық

Бір пана тілеп тауға да бардым

  • 0
  • 0

Бір пана тілеп тауға да бардым,
Күркіреп құзға құладым.
Түсінбей ешкім саудада қалдым,
Қиқымнан көрпе құрадым.

Толық

Өзіңменен өшкеннен соң от, гүлім

  • 0
  • 0

Өзіңменен өшкеннен соң от, гүлім,
Өзіңменен жоғалған соң тоқтығым,
Үңірейіп жұртта қалған ошақтай
Қуанатын кезім мүлде жоқ тұғын.

Толық

Қарап көріңіз