Ғашығымның дидары

Не болдым адам болып туылғанда,
Келмейді маған бақыт жуыр маңда.
Сілікпем шығып тағы қалжырадым,
Қарағым, ішетұғын уың бар ма?
Естімей қояр ма екен зарымды Алла,
Бұрылар қайсың барсың жарымжанға?
Тұншықтым, тұраладым қапалық тан,
Қарғам-ау, ішетұғын зәрің бар ма?
Алтын айға ұқсатамын ғашығымның дидарын,
Сиқырлаған сұлу бұлақ саясында тұр жаным.
Өлігім де, тірлігім де бір өзіңнің еркінде,
Бұйрығы не болар екен – айтылар ма иманым!
Қожа Хафиз

---