Өткен күннің елесі – Тортай Сәдуақас

Е-е, достым, елес пе еді ол, ертек пе еді,
Еске алсаң еспе көңіл елтед тегі;
доп қуып кететінбіз, асық атып,
үй-үйдің тентектері.
Бәтір-ай, батқан күнді байқамастан,
Базармен жазды өткеріп жайдары асқан;
Мектепке беттейтінбіз сосын күзде,
Құшағын айқара ашқан.
Шіркін-ай, шат-шадыман күнді кілең,
Шалқытып, сыр ақтарып бір-бірімен;
Жаңғырып жас жүректер жататұғын,
Қоңырау күмбірімен.
О, пәлі, он сегіздің тарқар ма әні,
Оның да озған күнмен артар мәні.
Қасқиып қас биікте жүрмісіңдер,
Ауылдың арқарлары...