Айлы түнде

Төбеңде самсап қалған, Үбірлі-шүбірлі аспан.
Төменде аңсап қалған, Ғашықтар сыбырласқан.
Ауылды ұйқы басқан, Жастар жүр көл жағалап.
Серуен мен биге ұласқан, Ақ түнді олжалап ап.
Жақтауын ұрған жардың, Тыншыпты көл еркесі.
Жағада тұрғандардың, Жалғыз-ақ көлеңкесі.
Ай төккен шапағат нұр, Шақты олар ұнатады.
Себебі махаббат гүл, Түнде де бүр атады.

---