Бейтаныс құрбыға – Тортай Сәдуақас

Беу, менің бұлқынған бұл кезім қандай:
Сен бір сәт қарағанда сезімді арбай,
Дариға-ай, тағат бітіп, төзім қалмай,
Әлдебір айтылмаған сөзім бардай,
Байланып қалдым сенен көзімді алмай,
Беу, менің бұлқынған бұл кезім қандай.
Отырсың болып бәрін байқамаған,
Шарпиды демің, қалай жай таба алам,
«Сұқтанба қарап қайта-қайта маған»,
Дей көрме, жүрегімнің сайтаны аман,
Боласың бәрін бірақ байқамаған.
Болдым бір жолыққандай періштеге,
Көз салу көрінгенге жөн іс пе де...
Назым ғой – келіс, мейлі келіспе де,
Көзіңнен тауып тұрмын бір ұқсастық,
Өзім мен пір тұтатын періштеме.