О, өлең! Көкейімде сен менің көп түнедің

О, өлең! Көкейімде сен менің көп түнедің,
Көңілімнен көгершін боп түледің.
Мен өзіңді самғаған ел көгінде, –
Махаббатымның кептері деп білемін.
О, өлең! Жай оғындай от едің, өткір едің,
Жарқылыңмен жайнатқан көк кілемін.
Нұр төгіліп, ақ нөсер құйған шақта,
Жанымды шарпып сенің өтті лебің.
О, өлең! Көңілімнің көк терек, көп тіні едің,
Көктемеде шуаққа өптіремін,
Жас жүрегім өзің деп соқты менің!
Көк терегім, көгеріп көк тірегін!
Көркейіп өс, баққа айнал – көп тілегім!