Арнаған бір өзіңе бар ғұмырды

Арнаған бір өзіңе бар ғұмырды,
жанымның жарығысың таңғы нұрлы.
Ұқсамай өзгелерге,
сөзге де ерме,
қалпында,
қыздай болып,
қал бұрынғы...
Ести ме,
естімей ме жұрт үніңді,
күн сайын құшағыма күн тығылды,
әйтеуір маған ғана жүзің күліп,
қарай бер үзілдіріп кірпігіңді.
Тірлікте қылдай кінә арқаламай,
жүре бер шашыңды да сәл тарамай,
тозғанша саусақтағы жүзігіміз:
осы бір қызығымыз тарқамағай!.