Көріктім, көптен бері көрінбеген – Сәкен Иманасов

Көріктім, көптен бері көрінбеген,
жүрсем де қойып кеткен жерінде мен,
ақ тамақ,
қабағыңды,
қасынды да,
сағындым шашыңды да өрілмеген.
Арайлым, айлар бойы жолықпаған,
көңілге, қарап тұрсам, толыпты алаң,
қадірің күннен-күнге арта түсіп,
мен сені көп аңсайтын болып барам...
Ақ қайың сияқтанып сида біткен,
қиыла қараушы едің ибалықпен,—
Сағынып көздеріңді,
сөз...
деміңді
мен бұрын осылайша қиналып па ем!
Жүрсең де мың құштырып,
жүз өптіріп,
жүзіңнен үзілмейтін ізеттілік,
Қызара қалатының есімде әлі,
шашыңды теріс қарап түзеп тұрып.
Ұяңым,
инабатты
ұялшағым,
мен сені осы күндер жиі аңсадым,
түсімде ақ жүзіңді көрем бе деп.
сөндірмей жатам ұзақ қиял шамын.
Аяулы,
ақ дидарлы еркем менің,
көп болды көз алдымда өртенбедің,
демінде кете тұра бар сабырым,
менің де бітпей қойды-ау "ертеңдерім"
Арайлым,
айлар бойы жолықпаған,
көпіршіп көкірекке толыпты алаң,
Өзіңді күннен-күнге көп аңсайтын,
тек қана сені аңсайтын болып барам!