Өлең, жыр, ақындар

Қошалақ құмында

  • 14.06.2021
  • 0
  • 0
  • 1205
Кетіп жатты сары дала, кетіп жатты,
сұлы дәнін саршұнақ шекіп жатты.
Мына маңай не дейді-ай: қурай даусы
маңырағаны секілді жетім лақтың.
Бір қарайған қиянда қозғалады —
соған асық, жоқ жолшым, өзге амалың,
Мына дала не дейді-ай: желдің үні
саулы інгеннің секілді боздағаны.
Елестетті сары қияқ тісті кәрі,
сары, сары барлығы... пісті бәрі.
Мына маңай не дейді:.. әлдеқайда
мұрны құрт сары атан пысқырады.
Жатпа, қиял, маңайды арала, тұр,
жалқау аяқ соңыңнан барады ақыр.
Блокнот та сарғайды қалтамдағы,
ойдың өзі сарғайып бара жатыр.
Жалқау құмның жадына жасырынған
жадау ойдың жетіпті жасы мыңға.
...Керек екен бұл маңға бір жаңалық,
телеграф-бағандар, асығыңдар!..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ақын

  • 0
  • 0

Қарайды ол алыс түйіліп –
Барады-ау, сірә, шалғайға.
Арманшыл ойлар жиылып,
Әжім боп қатты маңдайға.

Толық

Махамбетке

  • 0
  • 0

Дамылда, жыр, дамылда!
Сондағы мұңды аймақта,
Қараған бұлттар дауылға
Қуасың деп қай жаққа.

Толық

Бір түйір дән

  • 0
  • 0

Бір түйір дән сыңғырап жерге түсті –
Тау, Дөң, Дала жабылып тербетісті.
Жеңіл әйел секілді ала етекті,
Ұйтқығанда сол дәнді жел әкепті.

Толық

Қарап көріңіз