Сені ұйқас өрмегелі түнделетіп – Жұмекен Нәжімеденов

Сені ұйқас өрмегелі түнделетіп
Кетіпті-ау айлар бітіп, күндер өтіп.
Қызық сөз, қыңыр ойлар, болды кезің
Менің де ыңғайыма бір көнетін.
Қақпаңды қақпағалы түнделетіп
кетіпті-ау айлар толып, күндер өтіп.
Салып ап шампанымды, әдемі қыз,
саған да болды кезім бір келетін.
Қыңыр ой қызық сөзді кесіп асты,
теңеулер кетті мені есуас қып.
Қағып ем қыз қақпасын, қарғып шығып
менен жастау бір жігіт есік ашты...
Есе ғой, жасыл самал — тыныстайын,
созылшы, саусақтарым, гүл ұстайын.
Үркітіп алдым білем бір бұтаңды —
сыбдыра, сыбдырай ғой, күміс қайың.
Көк қырлар көз алдымда барады өсіп,
тербетші көк бұтаңды дала-бесік.
Шекесі анау дөңнің жолақ-жолақ,
кеткен-ау бір керемет тарақ осып.
Жүздірші ақ бұлтыңды аспан-алып,
бұлт жоқта ой да келмес басқа лағып.
Бір сәтке бұлтсыз қою Алатауды,
аспан-ау, біле білсең — масқаралық.
Бұлт келді әппақ-әппақ, үрпек-үрпек,
жалғыз сөз көмейімде тұр кебіртек.
Ой келді басыма бір...
ақша бұлттар
қарайып бара жатты бірте-бірте...